CO2 moet terug de bodem in
    Column

    ‘CO2 moet terug de bodem in!’

    Door | 3 juni 2016 | Bron: SMK

    Achtereenvolgende kabinetten werken al jaren aan klimaatbeleid, en vooral aan het terugdringen van de broeikasgassen. Daarvoor zijn er tal van belastingen en is er een Europees handelssysteem voor CO₂-rechten, bedoeld voor de grote industrie en de energiecentrales. Het bedrijfsleven is overigens ook vrijwillig actief met klimaatbeleid.

     

    Door Jori Langwerden en Gijs Dröge

     

    Een mooi voorbeeld is zuivelconcern FrieslandCampina dat voor zichzelf heeft afgekondigd om in 2020 klimaatneutraal te opereren, inclusief alle aangesloten melkveehouders. Dat is voor de methaanuitstoot een fikse uitdaging. Het kabinet heeft veel gedaan aan CO₂-reductie in de mobiliteit: het vergroenen van het wagenpark bijvoorbeeld via steeds wisselende fiscale maatregelen. En last but not least wordt al lange tijd met subsidie en voorlichting ingezet op energiebesparing, vooral in woningen.

     

    Helaas voor het klimaat zijn niet alle vormen van beleid even succesvol: in de praktijk is het geen sinecure om CO₂-uitstoot significant terug te dringen. Dan moeten kolencentrales dicht, een vrij zware en kostbare beslissing. En dan moet er een andere stimulans komen voor groener rijden: tot nu toe hebben vooral dubieuze hybrides in Nederland van belastingmaatregelen geprofiteerd, terwijl op basis van een pan-Europees bronbeleid elders meer vervuiling kon plaatsvinden. En er moet echt iets beters worden bedacht om huizen te isoleren, want dat wil maar niet vlotten: de bestaande woningvoorraad, vooral de na-oorlogse bouw is zwaar onder de maat. Kortom: het kabinet heeft haar CO₂-reductiedoelstelling nog lang niet in het vizier, en zoekt naarstig naar nieuwe maatregelen en mogelijkheden.

     

    Zo komt nu de landbouw in beeld. Want de landbouw is gemiddeld voor 25% verantwoordelijk voor alle uitstoot van broeikasgassen, een behoorlijk aandeel. Effectief beleid vanuit de overheid om daar iets aan te doen is er nog niet geweest. Op een doorsnee tractor zit nog niet eens een roetfilter. De emissiereductie in de landbouw is overigens maar in beperkte mate te realiseren met de bedrijfsmiddelen, zoals transport en gebouwen. Het grootste deel heeft te maken met de bodem, waarin de CO₂ kan worden opgeslagen. Hoe de bodem wordt bewerkt en welke mest wordt toegediend, dát kan het verschil uitmaken!

     

    De bodem is een van de grootste koolstofopslagplaatsen op aarde, en bevat zo’n 2.4 biljoen ton aan koolstof. Koolstof is in de bodem opgeslagen als organische stof (humus), en dat is van groot belang voor de bodemvruchtbaarheid. Echter, de afgelopen decennia zijn landbouwgronden intensief bewerkt, wat heeft geleid tot versnelde afbraak van in de bodem opgeslagen organische stof. Hierdoor is koolstof vrijgekomen als CO₂ in atmosfeer, goed voor 37% van de globale CO₂-emissie vanuit de landbouw.

     

    Gelukkig is het goed mogelijk om de CO₂ weer terug te brengen waar het hoort: door het organische stofgehalte in de bodem weer op te bouwen kan in potentie tot wel 50-80% van de huidige CO₂-emissie worden gecompenseerd! Niet voor niets heeft de Franse regering het ‘4 per 1000 initiative’ opgericht. Ze wil het organische stofgehalte van de bodem met 0,4% per jaar laten toenemen om zo klimaatverandering tegen te gaan.

     

    Praktische maatregelen die een teler kan nemen om het organisch stofgehalte op te bouwen zijn bijvoorbeeld minder grondbewerking, toedienen van organische bemesting, gebruik van groenbemester, toedienen van bepaalde bacteriën en mulching. Dit heeft naast de CO₂-opslag belangrijke voordelen voor de teler, door een hoger organische stofgehalte neemt de productie- en waterhoudende capaciteit van de bodem toe. Goed voor het land, goed voor het klimaat. We kunnen ons voorstellen dat de overheid die inspanning van harte wil ondersteunen in het kader van het klimaatbeleid. Ten slotte gaan er miljarden om in de SDE+ regeling. De agrarische sector doet er ook goed aan om het initiatief naar zich toe te trekken. Stel je voor dat er een CO₂-belasting op aardappelen komt!

     

     

    Over de auteurs

    Gijs Dröge is sinds 1 juni 2015 directeur/bestuurder van SMK. In die functie is hij verantwoordelijk voor het dagelijkse management en legt hij zich tegelijkertijd toe op de toekomst van SMK. 

     

    Jori Langwerden is sinds februari 2015 werkzaam bij SMK. Als projectmedewerker agro/food ondersteunt ze de afdeling en ontwikkelt en beheert zij applicaties voor Milieukeur en Groen Label Kas.

    Reacties

    We hopen dat de discussies die plaatsvinden op TGTHR energiek en constructief zijn en aanzetten tot nadenken! Om een reactie te kunnen plaatsen moet je je inloggen of gratis registreren. Je eerste reactie moet door de redactie worden goedgekeurd. De hieropvolgende reacties worden automatisch geplaatst. De redactie houdt zich het recht voor te lange reacties in te korten. Reacties die overdreven commercieel, kleingeestig, beledigend of off-topic zijn, kunnen door de redactie worden verwijderd. Alle berichten worden eigendom van TGTHR.

    Magazine TGTHR

    Wil jij de nieuwsbrief ontvangen?

    Met onze nieuwsbrief ben je altijd op de hoogte van de laatste duurzame artikelen,
    whitepapers, events en interessante blogs! Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

    Klik hier om je aan te melden
  • We willen allemaal duurzaam bezig zijn, maar óók blijven ondernemen. Daarom informeren wij je met zorgvuldig geselecteerde artikelen over duurzaam ondernemen. Hiermee willen wij je verbinden met ons netwerk én handvatten geven om een succes te maken van duurzaamheid binnen jouw organisatie.

  • Copyright 2018 | TGTHR, samen duurzaam ondernemen