Artikel

Deel van geïmporteerde vis blijkt minder duurzaam dan wordt beweerd

Projecten voor duurzame visvangst onvoldoende effectief

Door | 21 december 2015

Projecten die duurzame visvangst stimuleren, blijven in ontwikkelingslanden vaak steken in goede bedoelingen. Van de geïmporteerde vis in Europese en Noord-Amerikaanse winkels is daardoor een deel minder duurzaam gevangen dan wordt beweerd. Om ondermijning van het MSC-keurmerk voor duurzame vangsten te voorkomen, moeten de eisen voor markttoegang omhoog. Dat stellen Simon Bush van Wageningen University en internationale collega’s in een artikel in Science.

 

De vraag naar wilde en gekweekte vis en schaaldieren is de afgelopen veertig jaar wereldwijd verdubbeld. Om de visbestanden op peil te houden, hebben grote supermarktketens in Europa en Noord-Amerika als Walmart in de VS en Carrefour in Frankrijk enkele jaren geleden beloofd om vanaf 2015 alleen nog verse en bevroren vis van gecertificeerde duurzame vangsten en duurzame kweek te verkopen. Ook al was toen al duidelijk dat er wereldwijd nog onvoldoende aanbod van gevangen en gekweekte vis met duurzaamheidscertificaat is.

 

MSC-keurmerk

Om het aanbod te vergroten, hebben inkopers, NGO’s en overheden projecten opgezet die moeten resulteren in meer vangsten met een duurzaamheidskeurmerk zoals van het Marine Stewardship Council (MSC). Dat heeft effectieve standaarden ontwikkeld die de visbestanden en oceanen helpen beschermen. In ontwikkelingslanden is duurzame visvangst en -kweek nog een kleine sector. Van de vis die internationaal wordt verhandeld, is ongeveer de helft afkomstig uit ontwikkelingslanden. Maar van alle visproducenten met MSC-keurmerk komt slechts zeven procent uit ontwikkelingslanden. Wel vindt de helft van de meer dan 130 visserijprojecten in ontwikkelingslanden plaats. De verwachting is dat er de komende twee jaar nog honderd projecten bij komen. Een internationaal team van onderzoekers, waaronder Simon Bush van Wageningen University, heeft nu het effect van die projecten onderzocht.

 

Aanpassingen van visserijbeleid

In de visserijprojecten maken de inkopers en andere betrokkenen uit de keten afspraken met vissers en organisaties van vissers, en dragen financieel bij aan het proces naar MSC-certificering. Om de deelnemers te stimuleren, worden de vangsten al in de beginfase van het project ingekocht. De studie laat echter zien dat veel projecten in de fase van planontwikkeling blijven steken. Met vervolgstappen, zoals noodzakelijke aanpassingen van visserijbeleid of vispraktijken, is vaak na twee jaar nog geen begin gemaakt. Zo belandt tweederde van de in projecten gevangen vis al als duurzaam gevangen in de schappen, terwijl het management nog niet op orde is.

 

Dreiging van overbevissing

Ook ontbreken eenduidige richtlijnen die de voortgang in de visserijprojecten beoordelen, vertelt Bush. ‘Eigenlijk controleert geen enkele onafhankelijke organisatie of de projecten hun beloften waarmaken en de stappen zetten die nodig zijn om het MSC-keurmerk aan te vragen. Maar zelfs als de voortgang wordt beoordeeld, dan hebben de uitkomsten nog geen consequenties. De markttoegang blijft overeind, ook als er geen vooruitgang wordt geboekt richting certificering. Daardoor dreigen overbevissing, uitholling van het begrip duurzame visserij en een ondermijning van het MSC-keurmerk.’

 

Belangrijke aanbevelingen

Bush en zijn mede-auteurs doen daarom de aanbeveling om vangsten van verduurzamingsprojecten slechts onder voorwaarden markttoegang te geven. Worden gestelde doelen op het pad naar certificering dan niet binnen een bepaalde termijn bereikt, dan moeten de verkoopmogelijkheden weer worden beperkt. Ook stellen ze dat er meer met vangstvergunningen voor bepaald visbestanden of visgebieden gewerkt moeten gaan worden. Hoe moeilijk dat ook te regelen zou kunnen zijn, zonder die gecontroleerde toegang gaat de wens voor duurzame vangsten leiden tot overbevissing.

 

Een derde belangrijke aanbeveling betreft de opzet van projecten. De visserijprojecten moeten meer oog gaan hebben voor het sociaaleconomische systeem waarin ze plaatsvinden, zegt Bush. ‘We weten nog niet in welke gemeenschappen verduurzamingsprojecten goed werken, we weten niet of de markt wel een echte pullfactor is, wie de voordelen plukt van het project en hoe de hogere kosten voor de duurzame visserij worden opgebracht. Maar dat is wel onmisbare informatie voor effectief beleid voor de langere termijn.’

 

Lees de publicatie ‘Secure Sustainable Seafood from Developing Countries’ in Science Magazine vol 348 issue 6234 504-506

Beluister de Science Magazine Podcast ‘Sustainable seafood from developing countries’ (vanaf 09:20)

Deel dit artikel

[sharify]

Reacties

We hopen dat de discussies die plaatsvinden op TGTHR energiek en constructief zijn en aanzetten tot nadenken! Om een reactie te kunnen plaatsen moet je je inloggen of gratis registreren. Je eerste reactie moet door de redactie worden goedgekeurd. De hieropvolgende reacties worden automatisch geplaatst. De redactie houdt zich het recht voor te lange reacties in te korten. Reacties die overdreven commercieel, kleingeestig, beledigend of off-topic zijn, kunnen door de redactie worden verwijderd. Alle berichten worden eigendom van TGTHR.

Magazine TGTHR

Wil jij de nieuwsbrief ontvangen?

Met onze nieuwsbrief ben je altijd op de hoogte van de laatste duurzame artikelen,
whitepapers, events en interessante blogs! Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Klik hier om je aan te melden
  • We willen allemaal duurzaam bezig zijn, maar óók blijven ondernemen. Daarom informeren wij je met zorgvuldig geselecteerde artikelen over duurzaam ondernemen. Hiermee willen wij je verbinden met ons netwerk én handvatten geven om een succes te maken van duurzaamheid binnen jouw organisatie.

  • Copyright 2018 | TGTHR, samen duurzaam ondernemen