Verduurzaming mondiale waardeketens vrijwillig, maar niet vrijblijvend
Artikel

Verduurzaming mondiale waardeketens: vrijwillig, maar niet vrijblijvend

Door | 9 mei 2016

We eten boontjes uit Kenia, dragen t-shirts die gemaakt zijn in Bengaalse fabrieken en bakken een biefstukje van koeien die gevoerd zijn met soja uit Brazilië. Via deze mondiale waardeketens zijn we verbonden aan boeren en arbeiders over de hele wereld.

 

Ketens kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan economische groei in ontwikkelingslanden, maar leiden ook tot schending van mensenrechten, milieudegradatie en klimaatverandering. Nederland heeft zich via de Sustainable Development Goals (SDG’s) gecommitteerd aan het uitbannen van deze problemen. De overheid legt daarin een grote verantwoordelijkheid bij het bedrijfsleven; via vrijwillige sectorbrede afspraken moeten zij mondiale waardeketens gaan verduurzamen.

 

De praktijk wijst echter uit dat bedrijven steeds meer goodwill tonen om afspraken over duurzaamheid te maken binnen hun sector, maar dat de prijs niet te hoog moet worden. Kan op basis van vrijwillige afspraken genoeg vooruitgang geboekt worden of is wetgeving nodig om verbetering af te dwingen?

 

Lees verder bij Vice Versa